Yazar :
Emine Köse
Özet :
COVID-19 küresel salgını dünyada çok büyük bir krize dönüşmüş, hükümetlerin uyguladığı sosyal kısıtlamalar bireysel hareketlilikte
çok bir büyük kesintiye sebep olmuştur. Dünyada, ulusal ve küresel düzeyde bu krizin yönetilmesi için dijital hükümetler mobil büyük
veriden de yararlanmak için çalışmalar yapmaktadır. Bununla birlikte yaygın bir şekilde kullanılan sosyal medya platformlarının
mobil uygulamalarla “crowdsourcing”; diğer bir deyişle “kitle kaynak” yoluyla elde ettikleri veriler göz önünde bulundurulursa
sosyo-mekansal verinin hızla büyüdüğü ortadadır. Bu mobil verilerin kullanımının kriz yönetiminde faydaları kadar sakıncaları da
olabilir. Dijital hükümetler veri mülkiyeti ana presibiyle işleyen, veri konusunda kişisel ve kamusal gizlilik vadeden dijital bürokratik
yapılar olup hükümet ve vatandaşlar arasındaki karşılıklı güveni tesis etmede büyük rol oynar.
Bu çalışmanın amacı, dijital hükümetlerin herhangi bir kriz durumunda ve bu krizin değişik fazlarında, büyük ölçekte sosyomekansal davranışın ve hareketliliğin takip edilmesi ve yönetilmesinde hazır olup olmadıklarını ve topluma ne koşullarda güven
verilebileceklerini, mobil uygulamalarla sosyal medya platformlarından akan büyük sosyo-mekansal veriden yararlanmalarının
faydaları ve sakıncalarıyla birlikte zorluklarını etik bir çerçeve çizerek anlatmaktır. Ayrıca dünyada dijital hükümetlerin ve Avrupa
Birliği gibi bölgesel yönetimlerin COVID-19 kriziyle mücadelede mobil büyük veriden yararlanarak sosyal fayda için yaptıkları
çalışmalardan çeşitli örnekler de verilerek, bunların yarattığı olumlu ve olumsuz sonuçlar vurgulanmaktadır.
Anahtar Kelimeler :
Dijital hükümet, Büyük Veri, Sosyo-mekansal veri, Kitle Kaynak, Veri Mülkiyeti
Kaynak :