Koyu Mod:
Yazar :
H. Çağla , Ş. İnam
Özet :
Türkiye’nin planlama gündemi, 2000’li yıllardan başlayarak kentsel yenileme üzerine odaklanmıştır. 2004 yılından sonra devreye giren yeni yasalar, ülkenin kentsel yenileme üzerine olan tüm söylemlerinin değişmesi sonucuna yol açmıştır. Bu dönemde kentsel
yenileme, ilgili çevrelerde ilk kez etraflıca tartışılmaya başlanmış; yerel yönetimler bu kavrama, imarla ilgili tüm sorunlarından kurtuluş yolu olarak sahip çıkmışlardır. Kentlerin, fiziksel, ekonomik ve aynı zamanda sosyal açılardan bozulması ile sonuçlanan süreci önlemede yerel yönetimler ne yazık
ki yeterince etkili olamamıştır. Tarihi kent merkezleri, bir zamanlar belli bir amaçla inşa edilip sonradan terkedilmiş sanayi ve depolama alanları, dokular, el değiştirmiş, sakinleri değişmiş özgün nitelikli mahalleler ve benzeri alanlar kaybolup gitmiştir.
Günümüzde, kentsel yenileme, kentleşmeye yönelik yaklaşımların yeniden gözden geçirildiği, sürdürülebilir ve sağlıklı kent mekânların oluşturulması, mevcut imar planlarının ve uygulamasının gözden geçirilerek yeniden içerik kazandırılacağı bir dönem
olarak algılanmaktadır. Bir yenileme projesinin gerçekleştirilebilmesi için yasal ve yönetimsel araçlar, mali imkânlar, personel ve uygulayıcı kurumlar büyük önem taşır. Kentsel yenileme politika ve stratejilerine uygun bir kurumsal örgütlenmenin oluşturulması, projelerin başarılı olarak hayata geçirilmesi açısından çok önemlidir. Ülkemizde kentsel yenileme projelerinin gerekleştirilebilmesi için ulusal ölçekte bir strateji
planı ve plana bağlı olarak kurumsal bir yapı ile yasal düzenlemeye ve bir fona ihtiyaç vardır.
Bu çalışmada, yerel yönetimlerin öncülüğünde yapılacak, kentsel yenileme uygulamaları üzerine öneriler getirilecektir
Anahtar Kelimeler :
Kentsel Yenileme, Yerel Yönetimler, Uygulama
Kaynak :